\u00a0<\/strong><\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Wierno\u015b\u0107 (18)<\/strong><\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Wierno\u015b\u0107 powo\u0142aniu wed\u0142ug \u015bw. Paw\u0142a Ap. (XIII)<\/strong><\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n <\/p>\n \u201eBiskup \u2013 (kap\u0142an) <\/em><\/strong>\u00a0powinien \u2026 wychowywa\u0107 swe dzieci w karno\u015bci i uczciwo\u015bci\u2026<\/em><\/strong>(Tm 3, 4), wed\u0142ug t\u0142umaczenia Wydawnictwa \u015awi\u0119tego Paw\u0142a 2008 ).<\/p>\n Cz. IV<\/p>\n <\/p>\n Jest oczywiste, \u017ce, nie chodzi o naturalne potomstwo kap\u0142ana, ale o duchowe jego dzieci, kt\u00f3rymi\u00a0 s\u0105 wszyscy wierni powierzeni jego opiece duszpasterskiej. Tak zwraca\u0142 si\u0119 nieraz Pan Jezus do swoich przecie\u017c doros\u0142ych uczni\u00f3w np.: nad jeziorem Genezaret: \u201eDzieci czy macie co na posi\u0142ek ?\u201d <\/em>(J 21, 5), lub:\u00a0 \u201eDzieci, jeszcze kr\u00f3tko jestem z wami\u201d <\/em>(J 13,33). Tak te\u017c zwraca\u0142 si\u0119 niejednokrotnie \u015bw. Jan Aposto\u0142 do swoich uczni\u00f3w \u00a0np: \u201e Dzieci moje, pisz\u0119 wam\u2026\u201d\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/em>(1J 2, 1) \u201eDzieci, strze\u017ccie si\u0119 fa\u0142szywych bog\u00f3w\u201d <\/em>(1J 5,21)<\/p>\n <\/p>\n R\u00f3wnie\u017c \u015bw. Piotr kieruje do pierwszych wierz\u0105cych w Chrystusa\u00a0 wezwanie: \u201eB\u0105d\u017acie jak pos\u0142uszne dzieci\u2026\u201d <\/em>(1 P 1,14).<\/p>\n <\/p>\n Jak\u017ce pi\u0119knie Prymas Tysi\u0105clecia,\u00a0 Stefan Kardyna\u0142 Wyszy\u0144ski zwraca\u0142 si\u0119 do s\u0142uchaj\u0105cych go ludzi: \u201eNajmilsze Dzieci Bo\u017ce!\u201d<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n R\u00f3wnie\u017c i duszpasterz w swojej parafii mo\u017ce parafian uwa\u017ca\u0107 za swoje duchowe dzieci, tym bardziej, \u017ce wszyscy jeste\u015bmy Dzie\u0107mi Boga. Dzie\u0107mi duszpasterza s\u0105 wi\u0119c jego parafianie<\/strong> tak starsi, jak i m\u0142odsi i ci najm\u0142odsi wiekiem \u2013 dzieci. Duszpasterz powinien si\u0119 uwa\u017ca\u0107 za ojca duchownego, tak przecie\u017c parafianie zwracaj\u0105 si\u0119 do niego przy spowiedzi: \u201eOjcze duchowny\u201d<\/em>. O t\u0119 swoj\u0105 \u201erodzin\u0119 duchow\u0105\u201d ich duszpasterz powinien dba\u0107 jak ojciec zapewniaj\u0105c jej przede wszystkim duchowy pokarm nauki i \u0142aski przez nauczanie i sprawowanie sakrament\u00f3w oraz modlitw\u0119 za parafian i z nimi. Ale duszpasterz jak ojciec w imieniu Boga powinien tak\u017ce zwraca\u0107 uwag\u0119 Bo\u017cym i swoim \u201edzieciom\u201d na niew\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 ich zachowania wobec Boga i siebie nawzajem, gdy zachodzi tego potrzeba, bo:<\/p>\n <\/p>\n \u201e\u2026 <\/em>Jaki\u017c to bowiem syn, kt\u00f3rego by ojciec nie karci\u0142? <\/em>\u00a0<\/em>Je\u015bli jeste\u015bcie bez karania, kt\u00f3rego uczestnikami stali si\u0119 wszyscy, nie jeste\u015bcie synami, ale dzie\u0107mi nieprawymi. \u00a0Zreszt\u0105, je\u015bli\u015bmy cenili i szanowali ojc\u00f3w naszych wed\u0142ug cia\u0142a, mimo \u017ce nas karcili, czy\u017c nie bardziej winni\u015bmy pos\u0142usze\u0144stwo Ojcu dusz, a \u017cy\u0107 b\u0119dziemy? \u00a0Tamci karcili nas wed\u0142ug swej woli na czas znikomych dni. Ten za\u015b czyni to dla naszego dobra, aby nas uczyni\u0107 uczestnikami swojej \u015bwi\u0119to\u015bci.\u201d <\/em>(Hbr 12, 7-10).<\/p>\n <\/p>\n Z\u0142y to rodzic, kt\u00f3ry przymyka oczy na\u00a0 karygodne wybryki swojego dziecka, z\u0142y duszpasterz, kt\u00f3ry dla swojego komfortu i \u201e\u015bwi\u0119tego spokoju\u201d nie reaguje na niew\u0142a\u015bciwe post\u0119powanie swoich parafian, aby nie zrazi\u0107 ich do siebie. Lepiej niech grzesznie \u017cyj\u0105c, obra\u017caj\u0105 Pana Boga, ni\u017c mieliby obrazi\u0107 si\u0119 na ksi\u0119dza!<\/p>\n Nie\u00a0\u00a0 jest to rozs\u0105dna, chrze\u015bcija\u0144ska i kap\u0142a\u0144ska postawa wobec z\u0142a, przed kt\u00f3rym duszpasterz \u2013 ojciec duchowny ma chroni\u0107 swoje dzieci.<\/p>\n Duszpasterz nie mo\u017ce, milcze\u0107, gdy dostrzega z\u0142o zagra\u017caj\u0105ce duszy i dobru duchowemu czy materialnemu swoich parafian. Po to przecie\u017c zosta\u0142 pos\u0142any, aby nie by\u0107 najemnikiem, lecz pasterzem. Przypomnijmy s\u0142owa Pana Jezusa:<\/p>\n <\/p>\n \u201e\u00a0<\/em>Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje \u017cycie swoje za owce. \u00a0Najemnik za\u015b i ten, kto nie jest pasterzem, kt\u00f3rego owce nie s\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, widz\u0105c nadchodz\u0105cego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; dlatego, \u017ce jest najemnikiem i nie zale\u017cy mu na owcach.\u201d<\/em><\/p>\n (J 10, 11-13).<\/p>\n <\/p>\n Dzie\u0107mi duszpasterza, a zw\u0142aszcza proboszcza, s\u0105 najbli\u017csi domownicy a przede wszystkim ksi\u0119\u017ca wikariusze<\/strong>, kt\u00f3rzy s\u0105 r\u00f3wnorz\u0119dnymi w godno\u015bci wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi w kap\u0142a\u0144stwie, a zarazem zast\u0119pcami proboszcza i jego najbli\u017cszymi i najwa\u017cniejszymi wsp\u00f3\u0142pracownikami. Nale\u017cy im si\u0119 ze strony proboszcza kap\u0142a\u0144ski szacunek, odpowiednie warunki mieszkania i utrzymania\u00a0 oraz troska o ich duchowy i duszpasterski rozw\u00f3j.<\/p>\n <\/p>\n Proboszcz nie mo\u017ce uwa\u017ca\u0107, \u017ce jest nieomylny, a wikariusz z natury jest mniej m\u0105dry, ale te\u017c wikariusz nie powinien \u017cy\u0107 w przekonaniu, \u017ce od niego \u015bwiat, Ko\u015bci\u00f3\u0142 i parafia si\u0119 zaczynaj\u0105\u2026 Warto mie\u0107 w pami\u0119ci stare powiedzenie:<\/p>\n <\/p>\n \u201eD\u0142u\u017cej klasztora ni\u017c przeora!\u201d <\/em>\u00a0oraz:\u00a0 \u201eBy\u0142 las, nie by\u0142o nas, nie b\u0119dzie nas, b\u0119dzie las!\u201d<\/em><\/p>\n <\/p>\n Dobrze je\u015bli mamy wznios\u0142e plany oraz idea\u0142y, ale rzeczywisto\u015b\u0107 bardzo cz\u0119sto okazuje si\u0119 inna i tak do ko\u0144ca niereformalna wed\u0142ug naszych ludzkich plan\u00f3w. Trzeba Panu Bogu zostawi\u0107 te\u017c co\u015b do zrobienia. Naszym zadaniem jest wsp\u00f3\u0142praca z\u00a0 nieprzeniknionymi przez nas zamiarami i planami Bo\u017cymi. Mamy by\u0107 bowiem\u00a0 \u201eWsp\u00f3\u0142pracownikami Boga\u201d <\/em>(1 Kor 3, 9), wg. t\u0142umaczenia Wydawnictwa \u015awi\u0119tego Paw\u0142a 2008. Oby\u015bmy tylko nie chcieli reformowa\u0107 plan\u00f3w Bo\u017cych wed\u0142ug w\u0142asnego \u201ewidzimisi\u0119\u201d, ale z pomoc\u0105 Jego \u0142aski my\u015bli i plany Bo\u017ce realizowali. Zasad\u0105 naszego duszpasterzowania powinno by\u0107 bezwzgl\u0119dne zaufanie Panu Bogu i zdanie si\u0119 na Jego Wol\u0119 i Wszechmoc, bo ostatecznie Jego \u201espraw\u0119\u201d wykonujemy jako kap\u0142ani \u2013 servi Dei et Ecclesiae.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n Dlatego pro\u015bmy jak najcz\u0119\u015bciej Pana:<\/p>\n <\/p>\n \u201eSprawy nasze, prosimy Ci\u0119 Panie, natchnieniem swoim uprzedzaj i pomoc\u0105 sw\u0105 wspieraj, aby wszelka nasza modlitwa i praca od Ciebie si\u0119 zaczyna\u0142a i przez Ciebie rozpocz\u0119ta ko\u0144czy\u0142a\u201d.<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n Zasady te oczywi\u015bcie odnosz\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, a mo\u017ce przede wszystkim do\u00a0 proboszcz\u00f3w w ich wsp\u00f3\u0142pracy z wikariuszami, bo wszystkich nas posy\u0142a Pan cho\u0107 w r\u00f3\u017cnym czasie i w r\u00f3\u017cnym zakresie odpowiedzialno\u015bci do swojej Winnicy jak w znanej przypowie\u015bci:<\/p>\n <\/p>\n \u201e\u2026 Kr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, kt\u00f3ry wyszed\u0142 wczesnym rankiem, aby naj\u0105\u0107 robotnik\u00f3w do swej winnicy. \u00a0Um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z robotnikami o denara za dzie\u0144 i pos\u0142a\u0142 ich do winnicy.\u00a0Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny trzeciej, zobaczy\u0142 innych, stoj\u0105cych na rynku bezczynnie, \u00a0i rzek\u0142 do nich: \u201eId\u017acie i wy do mojej winnicy, a co b\u0119dzie s\u0142uszne, dam wam\u201d. \u00a0Oni poszli. Wyszed\u0142szy ponownie oko\u0142o godziny sz\u00f3stej i dziewi\u0105tej, tak samo uczyni\u0142. \u00a0Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny jedenastej, spotka\u0142 innych stoj\u0105cych i zapyta\u0142 ich: \u201eCzemu tu stoicie ca\u0142y dzie\u0144 bezczynnie?\u201d \u00a0Odpowiedzieli mu: \u201eBo nas nikt nie naj\u0105\u0142\u201d. Rzek\u0142 im: \u201eId\u017acie i wy do winnicy!\u201d\u00a0A gdy nadszed\u0142 wiecz\u00f3r, rzek\u0142 w\u0142a\u015bciciel winnicy do swego rz\u0105dcy: \u201eZwo\u0142aj robotnik\u00f3w i wyp\u0142a\u0107 im nale\u017cno\u015b\u0107, pocz\u0105wszy od ostatnich a\u017c do pierwszych!\u201d \u00a0Przyszli naj\u0119ci oko\u0142o jedenastej godziny i otrzymali po denarze. \u00a0Gdy wi\u0119c przyszli pierwsi, my\u015bleli, \u017ce wi\u0119cej dostan\u0105; lecz i oni otrzymali po denarze. \u00a0Wzi\u0105wszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, \u00a0m\u00f3wi\u0105c: \u201eCi ostatni jedn\u0105 godzin\u0119 pracowali, a zr\u00f3wna\u0142e\u015b ich z nami, kt\u00f3rzy\u015bmy znosili ci\u0119\u017car dnia i spiekoty\u201d. \u00a0Na to odrzek\u0142 jednemu z nich: \u201ePrzyjacielu, nie czyni\u0119 ci krzywdy; czy nie o denara um\u00f3wi\u0142e\u015b si\u0119 ze mn\u0105? \u00a0We\u017a, co twoje i odejd\u017a! Chc\u0119 te\u017c i temu ostatniemu da\u0107 tak samo jak tobie. \u00a0Czy mi nie wolno uczyni\u0107 ze swoim, co chc\u0119? Czy na to z\u0142ym okiem patrzysz, \u017ce ja jestem dobry?\u201d \u00a0Tak ostatni b\u0119d\u0105 pierwszymi, a pierwsi ostatnimi\u00bb. <\/em>(Mt 20, 1-16)<\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n W stosunkach mi\u0119dzy proboszczem a wikariuszami powinno si\u0119 stosowa\u0107 m\u0105dr\u0105 zasad\u0119:<\/p>\n \u201eIn necessariis unitas,<\/em><\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 In dubiis libertas,<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em>In omnibus caritas\u201d<\/em><\/p>\n W tym co konieczne oraz istotne w pracy duszpasterskiej musi by\u0107 jedno\u015b\u0107 mi\u0119dzy nami. W sprawach w\u0105tpliwych co do sensu, potrzeby i skutk\u00f3w r\u00f3\u017cnych form dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskich mo\u017cna dopuszcza\u0107 wolno\u015b\u0107 dzia\u0142ania na w\u0142asne ryzyko i odpowiedzialno\u015b\u0107 tego, kto podejmuje jakie\u015b przedsi\u0119wzi\u0119cie. Nie trzeba od razu przed czasem wyrokowa\u0107, ocenia\u0107, krytykowa\u0107 czy o\u015bmiesza\u0107 si\u0119 nawzajem, bowiem \u201efinis koronat opus\u201d (Owidiusz) Koniec wie\u0144czy dzie\u0142o! <\/em><\/p>\n \u201eUnaqueque enim arbor de fruktu suo cognoscitur\u201d-\u201ePo owocu bowiem poznaje si\u0119 ka\u017cde drzewo\u2026\u201d (\u0141k 6, 43)<\/em><\/p>\n Wiele zale\u017cy od wzajemnej \u017cyczliwo\u015bci, zaufania, nieraz zach\u0119ty i wzajemnej kap\u0142a\u0144skiej pomocy. Sukces bowiem w pracy duszpasterskiej jednego kap\u0142ana powinien by\u0107 rado\u015bci\u0105 tak\u017ce innych jego wsp\u00f3\u0142braci.<\/p>\n \u201eIn omnibus amor\u201d. <\/em>Ca\u0142\u0105 nasz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105, trudy i niepowodzenia w pracy dla chwa\u0142y Bo\u017cej i dobra duchowego powierzonych nam ludzi, powinna opromienia\u0107 i przenika\u0107 wzajemna kap\u0142a\u0144ska solidarno\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107. Nasz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u00a0niezale\u017cnie od powodze\u0144 czy niepowodze\u0144, lepiej \u00a0zrozumie i nagrodzi B\u00f3g ni\u017c ludzie.<\/p>\n Proboszcz przy ca\u0142ej \u017cyczliwo\u015bci dla wikariusza(y) nie mo\u017ce jednak tolerowa\u0107 niew\u0142a\u015bciwego zachowania si\u0119 swego wsp\u00f3\u0142pracownika wobec siebie samego, innych kap\u0142an\u00f3w, wiernych czy s\u0142u\u017cby pleba\u0144skiej. \u00a0Nie mo\u017ce\u00a0 tolerowa\u0107 ra\u017c\u0105cych niew\u0142a\u015bciwo\u015bci \u00a0w post\u0119powaniu wikariusza(y) jak: czysto \u015bwiecki, a nieraz nieestetyczny styl ubierania si\u0119, unikanie stroju kap\u0142a\u0144skiego nawet w miejscach sakralnych czy w urz\u0119dach, cz\u0119ste wyjazdy z parafii (niestety, nieraz bez uzgodnienia z proboszczem). Nie mo\u017ce tolerowa\u0107 powa\u017cnych zaniedba\u0144, jak np.\u00a0 lekcewa\u017cenie obowi\u0105zk\u00f3w duszpasterskich, brak punktualno\u015bci,\u00a0 zaniedbywanie\u00a0 konfesjona\u0142u, niepoprawno\u015b\u0107 sprawowania liturgii.<\/p>\n Proboszcz musi zwraca\u0107 uwag\u0119 na styl i jako\u015b\u0107 kaza\u0144 g\u0142oszonych \u00a0przez wikariusza (y), przyk\u0142adanie si\u0119 do katechizacji, opiek\u0119 nad ministrantami, lektorami czy innymi grupami, kt\u00f3re zosta\u0142y powierzone jego opiece.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Proboszcz ma te\u017c\u00a0 obowi\u0105zek zwracania uwagi wikariuszowi na to,\u00a0 co zagra\u017ca jego \u017cyciu duchowemu, jak zawieranie nieopatrznych znajomo\u015bci, brak oznak modlitwy, skupienia czy szacunku dla samego siebie i godno\u015bci kap\u0142a\u0144skiej.<\/p>\n Wikariusz nie mo\u017ce si\u0119 obra\u017ca\u0107 na te objawy ojcowskiej troski proboszcza o niego.<\/p>\n Proboszcz powinien przestrzega\u0107 zasad, kt\u00f3rych wymaga od m\u0142odszego od siebie, wsp\u00f3\u0142brata w kap\u0142a\u0144stwie, aby nie mo\u017cna stosowa\u0107 do niego zarzutu:<\/p>\n \u201eMedice cura te ipsum\u201d <\/em>oraz:\u00a0 \u201eOb\u0142udniku, wyrzu\u0107 najpierw belk\u0119 ze swego oka, a wtedy przejrzysz, a\u017ceby usun\u0105\u0107 drzazg\u0119 z oka twego brata\u201d <\/em>(Mt 7, 5).\u00a0\u00a0 <\/em><\/p>\n Opr\u00f3cz wikariusza(y) duchowymi dzie\u0107mi duszpasterza \u2013 proboszcza s\u0105 domownicy \u015bwieccy plebanii a zw\u0142aszcza gospodyni pleba\u0144ska<\/strong>. Nie\u00a0 jest \u0142atwo spe\u0142nia\u0107 te funkcj\u0119 zw\u0142aszcza w wi\u0119kszej parafii. Dlatego proboszcz jak i inni ksi\u0119\u017ca korzystaj\u0105cy z jej pos\u0142ugi powinni by\u0107 tej osobie szczerze wdzi\u0119czni nie tylko przez godziwe, prawem zabezpieczone wynagrodzenie za prac\u0119, regularnie uiszczane za jej potwierdzeniem (co jest bardzo wa\u017cne!), ale tak\u017ce w codziennym odnoszeniu si\u0119 do niej grzecznie, kulturalnie, w s\u0142owach i w ca\u0142ym zachowaniu. Niestety, ro\u017cnie bywa z tym odnoszeniem si\u0119 do gospody\u0144 na plebanii.<\/p>\n Gospodyni te\u017c powinna z szacunkiem odnosi\u0107 si\u0119 do kap\u0142an\u00f3w na plebanii i odwiedzaj\u0105cych mieszka\u0144c\u00f3w plebanii, dba\u0107 o porz\u0105dek na plebanii i sw\u00f3j wygl\u0105d zewn\u0119trzny. Nie mo\u017ce te\u017c interesowa\u0107 si\u0119 sprawami, kt\u00f3re do niej nie nale\u017c\u0105. Nie wolno dopu\u015bci\u0107, aby gospodyni \u201erz\u0105dzi\u0142a\u201d parafi\u0105 oraz jej duszpasterzem, czy niegrzecznie odnosi\u0142a si\u0119 do interesant\u00f3w przychodz\u0105cych do kancelarii parafialnej. \u015aw. Pawe\u0142 w li\u015bcie do Tymoteusza przestrzega przed osobami, kt\u00f3re s\u0105\u00a0 \u201erozgadane, w\u015bcibskie, rozprawiaj\u0105ce o rzeczach niepotrzebnych\u201d. <\/em>(1 Tm 5, 13). Proboszcz nie mo\u017ce pozwoli\u0107 aby takie osoby\u00a0 pracowa\u0142y na plebanii!<\/p>\n Proboszcz nie powinien traktowa\u0107 gospodyni jak swoj\u0105 niewolnic\u0119 ale, nie wolno dopu\u015bci\u0107 do spoufalania si\u0119 gospodyni z ksi\u0119\u017cmi mieszkaj\u0105cych na plebanii. Gospodyni musi zna\u0107 swoje miejsce\u00a0 w \u017cyciu parafialnym i w \u017cadnym przypadku nie mo\u017ce ingerowa\u0107 w \u017cycie parafialne, dlatego gospodyni nie mo\u017cna wprowadza\u0107 w problemy parafii i kierowa\u0107 si\u0119 jej sugestiami w ich rozwi\u0105zywaniu. Nie oznacza to jednak, aby nieraz nie zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym, co z \u017cyczliwo\u015bci podpowiada ksi\u0119dzu gospodyni pleba\u0144ska.<\/p>\n S\u0105, niestety, przypadki gdy proboszcz bardziej liczy si\u0119 z opini\u0105 gospodyni ni\u017c wsp\u00f3\u0142braci w kap\u0142a\u0144stwie, zdrowym rozs\u0105dkiem i przepisami prawa ko\u015bcielnego,\u00a0 co jest \u017ale komentowane przez parafian i jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w.<\/p>\n Gospodyni opr\u00f3cz godziwego wynagrodzenia za prac\u0119 ma prawo tak\u017ce do odpoczynku, urlopu oraz osobistego \u017cycia, w kt\u00f3re nie wolno ingerowa\u0107 proboszczowi. Proboszcz powinien tak\u017ce dba\u0107 o \u017cycie duchowe gospodyni, np.: zapewni\u0107 jej udzia\u0142 w corocznych rekolekcjach dla gospody\u0144 pleba\u0144skich, kt\u00f3re nale\u017c\u0105 do rzadko\u015bci, a powinno to by\u0107 sta\u0142\u0105 praktyk\u0105 w ka\u017cdej diecezji. Niestety, organizuje si\u0119 r\u00f3\u017cne spotkania, rekolekcje, zjazdy, szkolenia, kursy (nazywane \u201ewarsztatami\u201d), ale nie praktykuje si\u0119 powszechnie rekolekcji dla tak wa\u017cnych i zwi\u0105zanych z parafi\u0105 i \u017cyciem duszpasterzy os\u00f3b, jakimi s\u0105 gospodynie pleba\u0144skie.<\/p>\n R\u00f3wnie\u017c innych pracownik\u00f3w plebanii nale\u017cy traktowa\u0107 sprawiedliwie i z nale\u017cnym szacunkiem, aby nie narzekali na z\u0142e obchodzenie si\u0119 z nimi\u00a0 proboszcza, ksi\u0119\u017cy czy gospodyni.<\/p>\n Nie mo\u017cna tak\u017ce zapomina\u0107 o roli, jak\u0105 spe\u0142niaj\u0105 w wielu parafiach Siostry zgromadze\u0144 zakonnych; one tak\u017ce nale\u017c\u0105 do duchowej rodziny proboszcza, dlatego nale\u017cy je r\u00f3wnie\u017c otacza\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 opiek\u0105 duszpastersk\u0105.<\/p>\n <\/p>\n \u201e\u00a0Je\u015bli kto\u015b bowiem nie umie stan\u0105\u0107 na czele w\u0142asnego domu, jak\u017ce\u017c b\u0119dzie si\u0119 troszczy\u0142 o Ko\u015bci\u00f3\u0142 Bo\u017cy? (1Tm 3, 5)<\/em><\/strong><\/p>\n Niech te s\u0142owa ostrze\u017cenia \u015bw. Paw\u0142a towarzysz\u0105 wszystkim, kt\u00f3rzy s\u0105 czy b\u0119d\u0105 odpowiedzialni \u00a0za \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 Bo\u017cy\u201d<\/em>, kt\u00f3rej cz\u0105stk\u0105\u00a0 jest diecezja oraz parafia.<\/p>\n Ko\u0144cz\u0105c te do\u015b\u0107 d\u0142ugie refleksje nad tym jak by\u0107 wiernym sobie i swemu powo\u0142aniu, kt\u00f3re wyznacza nam Chrystus Pan przez sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142, pom\u00f3dlmy si\u0119 za nasz\u0105 diecezj\u0119, jej wiernych, arcypasterzy \u2013 biskup\u00f3w, proboszcz\u00f3w, wikariuszy, innych kap\u0142an\u00f3w oraz przygotowuj\u0105cych si\u0119 do kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n Defende, qu\u00e6sumus, Domine, beata Maria semper Virgine intercedente, istam ab omni adversitate familiam: et toto corde tibi prostratam, ab hostium propitius tuere clementer insidiis. <\/strong>Per Christum Dominum nostrum. Amen.<\/strong><\/p>\n Strze\u017c prosimy Ci\u0119 Panie, za przyczyn\u0105 naj\u015bwi\u0119tszej Maryi zawsze Dziewicy, tej rodziny od wszelkiej przeciwno\u015bci: a gdy z ca\u0142ego serca przed Tob\u0105 si\u0119 korzy,\u00a0 chro\u0144 j\u0105 \u0142askawie od r\u00f3\u017cnorodnych wrogich zasadzek. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Konferencja XIX \u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Wierno\u015b\u0107 (18) \u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Wierno\u015b\u0107 powo\u0142aniu wed\u0142ug \u015bw. Paw\u0142a Ap. (XIII) \u00a0 Dzieci duszpasterza \u201eBiskup \u2013 (kap\u0142an) \u00a0powinien \u2026 wychowywa\u0107 swe dzieci w karno\u015bci i uczciwo\u015bci\u2026(Tm 3, 4), wed\u0142ug t\u0142umaczenia Wydawnictwa \u015awi\u0119tego Paw\u0142a 2008 ). Cz. IV Jest oczywiste, \u017ce, nie chodzi o naturalne potomstwo kap\u0142ana, ale o duchowe […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_kadence_starter_templates_imported_post":false,"footnotes":""},"categories":[1,26],"tags":[],"class_list":["post-332","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly","category-refleksje-rekolekcyjno-pastoralne"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/332","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=332"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/332\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=332"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=332"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/ksadamklisko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=332"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Dzieci duszpasterza<\/h2>\n