\u00a0<\/strong><\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n \u201eTak przybli\u017cyli si\u0119 do wsi, do kt\u00f3rej zd\u0105\u017cali, a On okazywa\u0142\u00a0 jakoby mia\u0142 i\u015b\u0107 dalej. Lecz przymusili Go m\u00f3wi\u0105c: \u00ab Zosta\u0144 z nami, gdy\u017c ma si\u0119\u00a0 ku wieczorowi i dzie\u0144 si\u0119 ju\u017c nachyli\u0142\u00bb. Wszed\u0142 wi\u0119c, aby zosta\u0107 z nimi\u201d\u00a0 <\/em><\/strong>(\u0141k 13, 28-29).<\/p>\n Nie bardzo trafne t\u0142umaczenie ekumeniczne (2001r.) tego tekstu\u00a0 zmienia s\u0142owo \u201eprzymusili\u201d na bardziej \u0142agodne : \u201enalegali\u201d, ale niezgodne z tekstem orygina\u0142u greckiego: \u201e<\/em>kai parebiasanto auton<\/em>\u201d<\/em>(kai parebiasanto\u00a0 <\/em>auton)\u00a0 <\/em>bowiem s\u0142owo: \u201e<\/em>parabiaso<\/em>\u201d<\/em> (parabiazo) oznacza: zmusza\u0107 do czego\u015b. Mi\u0119dzy tymi dwoma okre\u015bleniami: przymusza\u0107, a nalega\u0107 istnieje zasadnicza r\u00f3\u017cnica.<\/p>\n Pismo \u015awi\u0119te wiele razy pos\u0142uguje si\u0119 s\u0142owami: przymus (3), przymusi\u0107 (9), przymusowo (8), przymusowy (8), przymuszaj\u0105cy (1), przymuszony (1). Niezale\u017cnie od tego pewne zdarzenia historii biblijnej wskazuj\u0105 na pos\u0142ugiwanie si\u0119 w nich pewn\u0105 form\u0119 przymusu w formie pro\u015bby do Boga.<\/p>\n <\/p>\n Tak np. patriarcha Jakub mocuje si\u0119 z anio\u0142em Jahwe przymuszaj\u0105c\u00a0 niejako Boga w Jego wys\u0142anniku do udzielenia mu szczeg\u00f3lnego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa:<\/p>\n \u201eNie puszcz\u0119 Ci\u0119, dop\u00f3ki mi nie pob\u0142ogos\u0142awisz\u2026 i\u00a0 pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 go na owym miejscu\u201d<\/em> (por. Rdz 32, 25-30).<\/p>\n <\/p>\n Moj\u017cesz te\u017c sprzeciwia si\u0119 Panu Bogu, aby s\u0142usznie zagniewany na niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 buntowniczego ludu wybaczy\u0142 jego niewdzi\u0119czno\u015b\u0107 i zaniecha\u0142 kary, kt\u00f3r\u0105 zamierza\u0142 mu wymierzy\u0107.<\/p>\n \u201eI jeszcze powiedzia\u0142 Pan do Moj\u017cesza: \u00abWidz\u0119, \u017ce lud ten jest ludem o twardym karku. \u00a0Zostaw Mnie przeto w spokoju, aby rozpali\u0142 si\u0119 gniew m\u00f3j na nich. Chc\u0119 ich wyniszczy\u0107, a ciebie uczyni\u0107 wielkim ludem\u00bb. <\/p>\n Pokorna, ufna\u00a0 i usilna pro\u015bba jest w stanie niejako \u201eprzymusi\u0107\u201d Pana Boga do Jego interwencji w wa\u017cnych sprawach i potrzebach\u00a0 cz\u0142owieka. Wiele przyk\u0142ad\u00f3w daje nam historia biblijna. Tak np. W\u0105\u017c miedziany by\u0142 znakiem ratunku dla uk\u0105szonych przez w\u0119\u017ca, kt\u00f3rzy z ufno\u015bci\u0105 i wiar\u0105 spogl\u0105daj\u0105c na znak w\u0119\u017ca na palu zostawali uzdrowieni i uratowani od \u015bmierci:<\/p>\n \u201e\u2026 podczas drogi jednak lud straci\u0142 cierpliwo\u015b\u0107. I zacz\u0119li m\u00f3wi\u0107 przeciw Bogu i Moj\u017ceszowi: \u00abCzemu wyprowadzili\u015bcie nas z Egiptu, by\u015bmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzy\u0142 si\u0119 nam ju\u017c ten pokarm mizerny\u00bb. \u00a0Zes\u0142a\u0142 wi\u0119c Pan na lud w\u0119\u017ce o jadzie pal\u0105cym, kt\u00f3re k\u0105sa\u0142y ludzi, tak \u017ce wielka liczba Izraelit\u00f3w zmar\u0142a. \u00a0Przybyli wi\u0119c ludzie do Moj\u017cesza m\u00f3wi\u0105c: \u00abZgrzeszyli\u015bmy, szemrz\u0105c przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw si\u0119 za nami do Pana, aby oddali\u0142 od nas w\u0119\u017ce\u00bb. I wstawi\u0142 si\u0119 Moj\u017cesz za ludem. \u00a0Wtedy rzek\u0142 Pan do Moj\u017cesza: \u00abSporz\u0105d\u017a w\u0119\u017ca i umie\u015b\u0107 go na wysokim palu; wtedy ka\u017cdy uk\u0105szony, je\u015bli tylko spojrzy na niego, zostanie przy \u017cyciu\u00bb. \u00a0Sporz\u0105dzi\u0142 wi\u0119c Moj\u017cesz w\u0119\u017ca miedzianego i umie\u015bci\u0142 go na wysokim palu. I rzeczywi\u015bcie, je\u015bli kogo w\u0105\u017c uk\u0105si\u0142, a uk\u0105szony spojrza\u0142 na w\u0119\u017ca miedzianego, zostawa\u0142 przy \u017cyciu\u201d <\/em>(Lb 21, 4-9).<\/p>\n Zwyci\u0119stwo nad Amalekitami \u00a0sta\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe dzi\u0119ki ofiarnej i wytrwalej modlitwie wstawienniczej Moj\u017cesza:<\/p>\n \u201e\u00a0Amalekici przybyli, aby walczy\u0107 z Izraelitami w Refidim. \u00a0Moj\u017cesz powiedzia\u0142 wtedy do Jozuego: \u00abWybierz sobie m\u0119\u017c\u00f3w i wyruszysz z nimi na walk\u0119 z Amalekitami. Ja jutro stan\u0119 na szczycie g\u00f3ry z lask\u0105 Boga w r\u0119ku\u00bb. \u00a0Jozue spe\u0142ni\u0142 polecenie Moj\u017cesza i wyruszy\u0142 do walki z Amalekitami. Moj\u017cesz, Aaron i Chur wyszli na szczyt g\u00f3ry. \u00a0Jak d\u0142ugo Moj\u017cesz trzyma\u0142 r\u0119ce podniesione do g\u00f3ry, Izrael mia\u0142 przewag\u0119. Gdy za\u015b r\u0119ce opuszcza\u0142, mia\u0142 przewag\u0119 Amalekita. \u00a0Gdy r\u0119ce Moj\u017cesza zdr\u0119twia\u0142y, wzi\u0119li kamie\u0144 i po\u0142o\u017cyli pod niego, i usiad\u0142 na nim. Aaron za\u015b i Chur podparli jego r\u0119ce, jeden z tej, a drugi z tamtej strony. W ten spos\u00f3b a\u017c do zachodu s\u0142o\u0144ca by\u0142y r\u0119ce jego stale wzniesione wysoko.\u00a0I tak zdo\u0142a\u0142 Jozue pokona\u0107 Amalekit\u00f3w i ich lud ostrzem miecza\u201d <\/em>(Wj 17,8-13). Gdy Dawid wielce nieroztropnie \u201eupojony\u201d swoj\u0105 wielko\u015bci\u0105 i w\u0142adz\u0105 kaza\u0142 policzy\u0107 nar\u00f3d, nad kt\u00f3rym panowa\u0142, za ten grzech pychy \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 wielk\u0105 kar\u0119 \u015bmiertelno\u015bci na ludzi. Wtedy upokorzony, uznaj\u0105c sw\u00f3j grzech, wo\u0142a do Boga:<\/p>\n \u201e \u00abCzy\u017c to nie ja rozkaza\u0142em policzy\u0107 nar\u00f3d? To ja zgrzeszy\u0142em, to ja zawini\u0142em, a te owce c\u00f3\u017c uczyni\u0142y? Panie, Bo\u017ce m\u00f3j, niechaj Twoja r\u0119ka obr\u00f3ci si\u0119 na mnie i na dom mojego ojca, a nie na Tw\u00f3j lud, aby go wytraci\u0107!\u00bb\u201d <\/em>(1 Krn 21, 17)<\/p>\n i<\/p>\n \u201ePan\u00a0 ulitowa\u0142 si\u0119 nad nieszcz\u0119\u015bciem\u2026\u201d\u00a0 <\/em>(1 Krn 21, 16)<\/p>\n <\/p>\n Gdy \u017bydom w niewoli perskiej grozi\u0142a eksterminacja, Estera \u2013 Izraelitka, kt\u00f3ra\u00a0 zosta\u0142a \u017con\u0105 kr\u00f3la Kserksesa, pokornie b\u0142aga Boga o interwencj\u0119 i ocalenie narodu:<\/p>\n \u00a0\u201e\u2026 ca\u0142y Izrael wo\u0142a\u0142 ze wszystkich si\u0142 swoich, bo \u015bmier\u0107 sta\u0142a im przed oczami. \u00a0<\/em><\/p>\n I B\u00f3g wys\u0142ucha\u0142 b\u0142aga\u0144 i\u00a0 ocali\u0142 sw\u00f3j lud.<\/p>\n <\/p>\n Pan Jezus podkre\u015bla\u0142 warto\u015b\u0107 ufnej, pokornej i wytrwa\u0142ej modlitwy mi\u0142uj\u0105cego Go serca, kt\u00f3re poddaje si\u0119 bez zastrze\u017ce\u0144 Woli Bo\u017cej, czemu sam da\u0142 przyk\u0142ad swoim \u017cyciem, a zw\u0142aszcza w Ogrojcu:<\/p>\n <\/p>\n \u201e<\/em>\u00a0<\/em>Potem wyszed\u0142 i uda\u0142 si\u0119, wed\u0142ug zwyczaju, na G\u00f3r\u0119 Oliwn\u0105: towarzyszyli Mu tak\u017ce uczniowie. \u00a0Gdy przyszed\u0142 na miejsce, rzek\u0142 do nich: \u00abM\u00f3dlcie si\u0119, aby\u015bcie nie ulegli pokusie\u00bb. \u00a0A sam oddali\u0142 si\u0119 od nich na odleg\u0142o\u015b\u0107 jakby rzutu kamieniem, upad\u0142 na kolana i modli\u0142 si\u0119 \u00a0tymi s\u0142owami: \u00abOjcze, je\u015bli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech si\u0119 stanie!\u00bb \u00a0Wtedy ukaza\u0142 Mu si\u0119 anio\u0142 z nieba i umacnia\u0142 Go. \u00a0Pogr\u0105\u017cony w udr\u0119ce jeszcze usilniej si\u0119 modli\u0142, a Jego pot by\u0142 jak g\u0119ste krople krwi, s\u0105cz\u0105ce si\u0119 na ziemi\u0119\u201d (\u0141k 22, 39-44).<\/em><\/p>\n \u201ePogr\u0105\u017cony w udr\u0119ce jeszcze usilniej si\u0119 modli\u0142\u201d (\u0141k 22, 44)<\/em><\/p>\n \u201ejeszcze usilniej\u201d, prolixius, \u00a0<\/em>ektenesteron<\/em> (ektenesteron) –<\/em> usilniej, intensywniej.<\/em><\/p>\n Przypomnijmy, cho\u0107by niekt\u00f3re ewangeliczne wydarzenia, kt\u00f3re potwierdzaj\u0105 warunki dobrej i skutecznej modlitwy,\u00a0 \u201ezmuszaj\u0105cej\u201d\u00a0 niejako Pana Boga do wys\u0142uchania, cho\u0107 zawsze w granicach Jego Wszechmocnej Woli i niesko\u0144czonej dobroci wzgl\u0119dem ludzi, w kt\u00f3rych widzi swojego Wcielonego Syna. I tak do oczekuj\u0105cego \u0142aski uzdrowienia paralityka, kt\u00f3ry nie spodziewa si\u0119 r\u00f3wnoczesnego przebaczenia jego grzech\u00f3w Pan Jezus m\u00f3wi:<\/p>\n <\/p>\n \u201eUfaj synu, odpuszczaj\u0105 ci si\u0119 twoje grzechy\u201d (Mk\u00a0 2, 1-12), <\/em>a do kobiety od \u00a0dwunastu lat cierpi\u0105cej na krwotok: \u201eUfaj c\u00f3rko, twoja wiara ci\u0119 uzdrowi\u0142a\u201d\u00a0 (Mt\u00a0 9, 20-22).<\/em> Do setnika uznaj\u0105cego si\u0119 niegodnym, aby Pan Jezus przyszed\u0142 do jego domu, by uzdrowi\u0107 jego s\u0142ug\u0119 i pokornie wyznaj\u0105cego z wiar\u0105 w Jego wszechmoc:<\/p>\n \u201ePanie, nie jestem godzien aby\u015b wszed\u0142 pod dach m\u00f3j\u201d.<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n \u201e\u00a0<\/em>Gdy Jezus doko\u0144czy\u0142 wszystkich tych m\u00f3w do ludu, kt\u00f3ry si\u0119 przys\u0142uchiwa\u0142, wszed\u0142 do Kafarnaum. \u00a0S\u0142uga pewnego setnika, szczeg\u00f3lnie przez niego ceniony, chorowa\u0142 i bliski by\u0142 \u015bmierci. \u00a0Skoro setnik pos\u0142ysza\u0142 o Jezusie, wys\u0142a\u0142 do Niego starszyzn\u0119 \u017cydowsk\u0105 z pro\u015bb\u0105, \u017ceby przyszed\u0142 i uzdrowi\u0142 mu s\u0142ug\u0119. \u00a0Ci zjawili si\u0119 u Jezusa i prosili Go usilnie: \u00abGodzien jest, \u017ceby\u015b mu to wy\u015bwiadczy\u0142 – m\u00f3wili – \u00a0mi\u0142uje bowiem nasz nar\u00f3d i sam zbudowa\u0142 nam synagog\u0119\u00bb. \u00a0Jezus przeto wybra\u0142 si\u0119 z nimi. A gdy by\u0142 ju\u017c niedaleko domu, setnik wys\u0142a\u0142 do Niego przyjaci\u00f3\u0142 z pro\u015bb\u0105: \u00abPanie, nie trud\u017a si\u0119, bo nie jestem godzien, aby\u015b wszed\u0142 pod dach m\u00f3j. \u00a0I dlatego ja sam nie uwa\u017ca\u0142em si\u0119 za godnego przyj\u015b\u0107 do Ciebie. Lecz powiedz s\u0142owo, a m\u00f3j s\u0142uga b\u0119dzie uzdrowiony. \u00a0Bo i ja, cho\u0107 podlegam w\u0142adzy, mam pod sob\u0105 \u017co\u0142nierzy. M\u00f3wi\u0119 temu: \u201eId\u017a!\u201d – a idzie; drugiemu: \u201eChod\u017a!\u201d – a przychodzi; a mojemu s\u0142udze: \u201eZr\u00f3b to!\u201d – a robi\u00bb. \u00a0Gdy Jezus to us\u0142ysza\u0142, zadziwi\u0142 si\u0119 i zwracaj\u0105c si\u0119 do t\u0142umu, kt\u00f3ry szed\u0142 za Nim, rzek\u0142: \u00abPowiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalaz\u0142em nawet w Izraelu\u00bb. \u00a0A gdy wys\u0142ani wr\u00f3cili do domu zastali s\u0142ug\u0119 zdrowego\u201d (\u0141k 7, 2-10).<\/em><\/p>\n Moc wytrwa\u0142ej modlitwy ukazuje Pan Jezus w przypowie\u015bci o niesprawiedliwym s\u0119dzi i wdowie:<\/p>\n <\/p>\n \u00a0<\/em>Powiedzia\u0142 im te\u017c przypowie\u015b\u0107 o tym, \u017ce zawsze powinni modli\u0107 si\u0119 i nie ustawa\u0107:\u00a0\u00abW pewnym mie\u015bcie \u017cy\u0142 s\u0119dzia, kt\u00f3ry Boga si\u0119 nie ba\u0142 i nie liczy\u0142 si\u0119 z lud\u017ami. \u00a0W tym samym mie\u015bcie \u017cy\u0142a wdowa, kt\u00f3ra przychodzi\u0142a do niego z pro\u015bb\u0105: \u201eObro\u0144 mnie przed moim przeciwnikiem!\u201d \u00a0Przez pewien czas nie chcia\u0142; lecz potem rzek\u0142 do siebie: \u201eChocia\u017c Boga si\u0119 nie boj\u0119 ani z lud\u017ami si\u0119 nie licz\u0119, \u00a0to jednak, poniewa\u017c naprzykrza mi si\u0119 ta wdowa, wezm\u0119 j\u0105 w obron\u0119, \u017ceby nie przychodzi\u0142a bez ko\u0144ca i nie zadr\u0119cza\u0142a mnie\u201d\u00bb. <\/p>\n Mo\u017cna wymienia\u0107 jeszcze wiele innych przyk\u0142ad\u00f3w\u00a0 modlitwy wiary, kt\u00f3ra porusza\u00a0 niebiosa i wyprasza \u0142ask\u0119 Boga. Zwr\u00f3\u0107my uwag\u0119 np. na cud uzdrowienia niewidomego z Jerycha.<\/p>\n <\/p>\n \u201e\u00a0Tak przyszli do Jerycha. Gdy wraz z uczniami i sporym t\u0142umem wychodzi\u0142 z Jerycha, niewidomy \u017cebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedzia\u0142 przy drodze. \u00a0Ten s\u0142ysz\u0105c, \u017ce to jest Jezus z Nazaretu, zacz\u0105\u0142 wo\u0142a\u0107: \u00abJezusie, Synu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105!\u00bb \u00a0Wielu nastawa\u0142o na niego, \u017ceby umilk\u0142. Lecz on jeszcze g\u0142o\u015bniej wo\u0142a\u0142: \u00abSynu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105!\u00bb \u00a0Jezus przystan\u0105\u0142 i rzek\u0142: \u00abZawo\u0142ajcie go!\u00bb I przywo\u0142ali niewidomego, m\u00f3wi\u0105c mu: \u00abB\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, wsta\u0144, wo\u0142a ci\u0119\u00bb. \u00a0On zrzuci\u0142 z siebie p\u0142aszcz, zerwa\u0142 si\u0119 i przyszed\u0142 do Jezusa. \u00a0A Jezus przem\u00f3wi\u0142 do niego: \u00abCo chcesz, abym ci uczyni\u0142?\u00bb Powiedzia\u0142 Mu niewidomy: \u00abRabbuni, \u017cebym przejrza\u0142\u00bb. \u00a0Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, twoja wiara ci\u0119 uzdrowi\u0142a\u00bb. Natychmiast przejrza\u0142 i szed\u0142 za Nim drog\u0105\u201d (Mk 10, 46-52). <\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n Uzdrowienie c\u00f3rki niewiasty Kananejskiej te\u017c by\u0142o wynagrodzeniem jej wiary, ufno\u015bci i pokory:<\/p>\n \u201e<\/em>\u00a0<\/em>Potem Jezus odszed\u0142 stamt\u0105d i pod\u0105\u017cy\u0142 w stron\u0119 Tyru i Sydonu. <\/em>\u00a0<\/em>A oto kobieta kananejska, wyszed\u0142szy z tamtych okolic, wo\u0142a\u0142a: \u00abUlituj si\u0119 nade mn\u0105, Panie, Synu Dawida! Moja c\u00f3rka jest ci\u0119\u017cko dr\u0119czona przez z\u0142ego ducha\u00bb. <\/em>\u00a0<\/em>Lecz On nie odezwa\u0142 si\u0119 do niej ani s\u0142owem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: \u00abOdpraw j\u0105, bo krzyczy za nami!\u00bb <\/em>\u00a0<\/em>Lecz On odpowiedzia\u0142: \u00abJestem pos\u0142any tylko do owiec, kt\u00f3re pogin\u0119\u0142y z domu Izraela\u00bb. <\/em>\u00a0<\/em>A ona przysz\u0142a, upad\u0142a przed Nim i prosi\u0142a: \u00abPanie, dopom\u00f3\u017c mi!\u00bb <\/em>\u00a0<\/em>On jednak odpar\u0142: \u00abNiedobrze jest zabra\u0107 chleb dzieciom a rzuci\u0107 psom\u00bb. <\/em>\u00a0<\/em>A ona odrzek\u0142a: \u00abTak, Panie, lecz i szczeni\u0119ta jedz\u0105 z okruszyn, kt\u00f3re spadaj\u0105 ze sto\u0142\u00f3w ich pan\u00f3w\u00bb. <\/em>\u00a0<\/em>Wtedy Jezus jej odpowiedzia\u0142: \u00abO niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci si\u0119 stanie, jak chcesz!\u00bb Od tej chwili jej c\u00f3rka by\u0142a zdrowa\u201d (Mt 15, 21-28).<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n Potwierdzeniem\u00a0 si\u0142y pokory by\u0142o uzdrowienie tr\u0119dowatego:<\/p>\n \u201e<\/em>\u00a0<\/em>Gdy zszed\u0142 z g\u00f3ry, post\u0119powa\u0142y za Nim wielkie t\u0142umy. \u00a0A oto zbli\u017cy\u0142 si\u0119 tr\u0119dowaty, upad\u0142 przed Nim i prosi\u0142 Go: \u00abPanie, je\u015bli chcesz, mo\u017cesz mnie oczy\u015bci\u0107\u00bb. \u00a0[Jezus] wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, dotkn\u0105\u0142 go i rzek\u0142: \u00abChc\u0119, b\u0105d\u017a oczyszczony!\u00bb. I natychmiast zosta\u0142 oczyszczony z tr\u0105du\u201d \u00a0 (Mt 8, 1-3).<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n Podobnym przyk\u0142adem by\u0142o wskrzeszenie c\u00f3rki Jaira:<\/p>\n \u201e\u00a0Gdy On jeszcze m\u00f3wi\u0142, przyszli ludzie od prze\u0142o\u017conego synagogi i donie\u015bli: \u00abTwoja c\u00f3rka umar\u0142a, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?\u00bb \u00a0Lecz Jezus s\u0142ysz\u0105c, co m\u00f3wiono, rzek\u0142 prze\u0142o\u017conemu synagogi: \u00abNie b\u00f3j si\u0119, wierz tylko!\u00bb. \u00a0I nie pozwoli\u0142 nikomu i\u015b\u0107 z sob\u0105 z wyj\u0105tkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego. \u00a0Tak przyszli do domu prze\u0142o\u017conego synagogi. Wobec zamieszania, p\u0142aczu i g\u0142o\u015bnego zawodzenia, \u00a0wszed\u0142 i rzek\u0142 do nich: \u00abCzemu robicie zgie\u0142k i p\u0142aczecie? Dziecko nie umar\u0142o, tylko \u015bpi\u00bb. \u00a0I wy\u015bmiewali Go. Lecz On odsun\u0105\u0142 wszystkich, wzi\u0105\u0142 z sob\u0105 tylko ojca, matk\u0119 dziecka oraz tych, kt\u00f3rzy z Nim byli, i wszed\u0142 tam, gdzie dziecko le\u017ca\u0142o. \u00a0Uj\u0105wszy dziewczynk\u0119 za r\u0119k\u0119, rzek\u0142 do niej: \u00abTalitha kum\u00bb, to znaczy: \u201eDziewczynko, m\u00f3wi\u0119 ci, wsta\u0144!\u201d \u00a0Dziewczynka natychmiast wsta\u0142a i chodzi\u0142a, mia\u0142a bowiem dwana\u015bcie lat. I os\u0142upieli wprost ze zdumienia\u201d\u00a0 (Mk 5, 35-42).<\/em><\/p>\n <\/p>\n Skruszona jawnogrzesznica p\u0142acz\u0105ca u st\u00f3p Pana Jezusa s\u0142yszy: \u201e\u00abTwoje grzechy s\u0105 odpuszczone\u00bb\u201d. (\u0141k 7, 48)<\/em><\/p>\n \u00a0\u201eJeden z faryzeusz\u00f3w zaprosi\u0142 Go do siebie na posi\u0142ek. Wszed\u0142 wi\u0119c do domu faryzeusza i zaj\u0105\u0142 miejsce za sto\u0142em. \u00a0A oto kobieta, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a w mie\u015bcie \u017cycie grzeszne, dowiedziawszy si\u0119, \u017ce jest go\u015bciem w domu faryzeusza, przynios\u0142a flakonik alabastrowy olejku, \u00a0i stan\u0105wszy z ty\u0142u u n\u00f3g Jego, p\u0142acz\u0105c, zacz\u0119\u0142a \u0142zami oblewa\u0107 Jego nogi i w\u0142osami swej g\u0142owy je wyciera\u0107. Potem ca\u0142owa\u0142a Jego stopy i namaszcza\u0142a je olejkiem. <\/p>\n Wielk\u0105 moc modlitwie wsp\u00f3lnotowej zapewnia Pan Jezus swoim wyznawcom m\u00f3wi\u0105c:<\/p>\n \u201e<\/em>\u00a0\u2026<\/em> zaprawd\u0119, powiadam wam: Je\u015bli dwaj z was na ziemi zgodnie o co\u015b prosi\u0107 b\u0119d\u0105, to wszystkiego u\u017cyczy im m\u00f3j Ojciec, kt\u00f3ry jest w niebie. \u00a0Bo gdzie s\u0105 dwaj albo trzej zebrani w imi\u0119 moje, tam jestem po\u015br\u00f3d nich\u00bb\u201d (Mt 18, 19-20).<\/em><\/p>\n \u201e<\/em>A o cokolwiek prosi\u0107 b\u0119dziecie w imi\u0119 moje, to uczyni\u0119, aby Ojciec by\u0142 otoczony chwa\u0142\u0105 w Synu. \u00a0O cokolwiek prosi\u0107 mnie b\u0119dziecie w imi\u0119 moje, Ja to spe\u0142ni\u0119\u201d\u00a0 (J 13-14).<\/em><\/p>\n St\u0105d szczeg\u00f3ln\u0105 warto\u015b\u0107 u Boga ma modlitwa liturgiczna Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra wed\u0142ug Soboru Watyka\u0144skiego II:<\/p>\n\u201eDominus nobiscum nunc et in aeternum\u201d<\/h2>\n
\nMoj\u017cesz jednak zacz\u0105\u0142 usilnie b\u0142aga\u0107 Pana, Boga swego, i m\u00f3wi\u0107: \u00abDlaczego, Panie, p\u0142onie gniew Tw\u00f3j przeciw ludowi Twemu, kt\u00f3ry wyprowadzi\u0142e\u015b z ziemi egipskiej wielk\u0105 moc\u0105 i siln\u0105 r\u0119k\u0105? \u00a0Czemu to maj\u0105 m\u00f3wi\u0107 Egipcjanie: W z\u0142ym zamiarze wyprowadzi\u0142 ich, chc\u0105c ich wygubi\u0107 w g\u00f3rach i wyg\u0142adzi\u0107 z powierzchni ziemi? Odwr\u00f3\u0107 zapalczywo\u015b\u0107 Twego gniewu i zaniechaj z\u0142a, jakie chcesz zes\u0142a\u0107 na Tw\u00f3j lud. \u00a0Wspomnij na Abrahama, Izaaka i Izraela, Twoje s\u0142ugi, kt\u00f3rym przysi\u0105g\u0142e\u015b na samego siebie, m\u00f3wi\u0105c do nich: \u201eUczyni\u0119 potomstwo wasze tak liczne jak gwiazdy niebieskie, i ca\u0142\u0105 ziemi\u0119, o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142em, dam waszym potomkom, i posi\u0105d\u0105 j\u0105 na wieki\u201d\u00bb. \u00a0W\u00f3wczas to Pan zaniecha\u0142 z\u0142a, jakie zamierza\u0142 zes\u0142a\u0107 na sw\u00f3j lud\u201d <\/em>\u00a0(Wj 32, 9 \u2013 14).<\/p>\n
\nTak\u017ce kr\u00f3lowa Estera zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Pana, przej\u0119ta niebezpiecze\u0144stwem \u015bmierci. Zdj\u0119\u0142a swe szaty okaza\u0142e, przywdzia\u0142a suknie smutku i \u017ca\u0142oby i w miejsce wonnego pachnid\u0142a pokry\u0142a g\u0142ow\u0119 sw\u0105 popio\u0142em i \u015bmieciami, i cia\u0142o swoje poni\u017cy\u0142a bardzo, a radosne ozdoby zast\u0105pi\u0142a rozpuszczonymi w\u0142osami. I b\u0142aga\u0142a Pana, Boga Izraela, i rzek\u0142a: \u00abPanie m\u00f3j, Kr\u00f3lu nasz, Ty jeste\u015b jedyny, wspom\u00f3\u017c mnie samotn\u0105, nie maj\u0105c\u0105 opr\u00f3cz Ciebie [\u017cadnego] wspomo\u017cyciela, bo niebezpiecze\u0144stwo jest niejako w r\u0119ce mojej. Ja s\u0142ysza\u0142am od m\u0142odo\u015bci mojej w pokoleniu moim w ojczy\u017anie, \u017ce Ty, Panie, wybra\u0142e\u015b Izraela spo\u015br\u00f3d wszystkich narod\u00f3w i ojc\u00f3w naszych ze wszystkich ich przodk\u00f3w na wieczyst\u0105 posiad\u0142o\u015b\u0107 i uczyni\u0142e\u015b im tak wiele rzeczy wed\u0142ug obietnicy. A teraz zgrzeszyli\u015bmy przed obliczem Twoim i wyda\u0142e\u015b nas w r\u0119ce wrog\u00f3w naszych za to, \u017ce\u015bmy czcili ich b\u00f3stwa. Sprawiedliwy jeste\u015b, Panie! A oni nie zadowolili si\u0119 gorzko\u015bci\u0105 niewoli naszej i w\u0142o\u017cyli r\u0119ce swoje w r\u0119ce bo\u017ck\u00f3w swoich, aby odmieni\u0107 obietnice ust Twoich i aby wyniszczy\u0107 dziedzictwo Twoje, zamkn\u0105\u0107 usta tych, kt\u00f3rzy Ci\u0119 wielbi\u0105, i zgasi\u0107 s\u0142aw\u0119 Twego domu i o\u0142tarza Twego, a otworzy\u0107 usta pogan na przymioty bezwarto\u015bciowych ba\u0142wan\u00f3w i podziwianie na wieki cielesnego kr\u00f3la. Nie oddawaj, Panie, ber\u0142a Twego tym, kt\u00f3rzy nie istniej\u0105, i niech si\u0119 nie naigrawaj\u0105 z naszego upadku, lecz zwr\u00f3\u0107 postanowienie ich przeciwko nim; tego za\u015b, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 z nami walk\u0119, przyk\u0142adnie ukarz! Wspomnij, Panie, poka\u017c si\u0119 w chwili udr\u0119czenia naszego i dodaj mi odwagi, Kr\u00f3lu bog\u00f3w i W\u0142adco nad wszystkimi w\u0142adcami. Daj odpowiedni\u0105 mow\u0119 w usta moje przed obliczem lwa i obr\u00f3\u0107 serce jego ku nienawi\u015bci do wroga naszego, aby zgin\u0105\u0142 on sam i ci, kt\u00f3rzy z nim jedno my\u015bl\u0105. Wybaw nas r\u0119k\u0105 Twoj\u0105 i wspom\u00f3\u017c mnie opuszczon\u0105 i nie maj\u0105c\u0105 nikogo opr\u00f3cz Ciebie, Panie. Ty wiesz wszystko, wiesz, \u017ce nienawidz\u0119 chwa\u0142y bezbo\u017cnych i brzydz\u0119 si\u0119 \u0142o\u017cem nieobrzezanych i ka\u017cdym obcym. Ty znasz niedol\u0119 moj\u0105 i to, \u017ce brzydz\u0119 si\u0119 znakiem mojego wywy\u017cszenia, kt\u00f3ry nosz\u0119 na g\u0142owie w dniach publicznych wyst\u0105pie\u0144. Brzydz\u0119 si\u0119 nim jak \u0142achmanem krwawi\u0105cej kobiety i nie nosz\u0119 go w dniach mego odpoczynku. Tak\u017ce nie jad\u0142a s\u0142u\u017cebnica Twoja ze sto\u0142u Hamana i nie ceni\u0142a sobie wysoko uczty kr\u00f3la ani te\u017c nie pi\u0142a wina p\u0142ynnych ofiar. I nie radowa\u0142a si\u0119 s\u0142u\u017cebnica Twoja od dnia zabrania jej a\u017c dot\u0105d, jak tylko w Tobie, Panie, Bo\u017ce Abrahama. O Bo\u017ce pot\u0119\u017cny nad wszystkimi, wys\u0142uchaj g\u0142osu pozbawionych nadziei i wyratuj nas z r\u0119ki niegodziwych, mnie za\u015b uwolnij od mego l\u0119ku\u00bb\u00a0 (Est 4, 17).<\/em><\/p>\n
\nI Pan doda\u0142: \u00abS\u0142uchajcie, co ten niesprawiedliwy s\u0119dzia m\u00f3wi. \u00a0A B\u00f3g, czy\u017c nie we\u017amie w obron\u0119 swoich wybranych, kt\u00f3rzy dniem i noc\u0105 wo\u0142aj\u0105 do Niego, i czy b\u0119dzie zwleka\u0142 w ich sprawie? \u00a0Powiadam wam, \u017ce pr\u0119dko we\u017amie ich w obron\u0119. Czy jednak Syn Cz\u0142owieczy znajdzie wiar\u0119 na ziemi, gdy przyjdzie?\u00bb\u201d (\u0141k 18, 1-8).<\/em><\/p>\n
\nWidz\u0105c to faryzeusz, kt\u00f3ry Go zaprosi\u0142, m\u00f3wi\u0142 sam do siebie: \u00abGdyby On by\u0142 prorokiem, wiedzia\u0142by, co za jedna i jaka jest ta kobieta, kt\u00f3ra si\u0119 Go dotyka, \u017ce jest grzesznic\u0105\u00bb. \u00a0Na to Jezus rzek\u0142 do niego: \u00abSzymonie, mam ci co\u015b powiedzie\u0107\u00bb. On rzek\u0142: \u00abPowiedz, Nauczycielu!\u00bb \u00a0\u00abPewien wierzyciel mia\u0142 dw\u00f3ch d\u0142u\u017cnik\u00f3w. Jeden winien mu by\u0142 pi\u0119\u0107set denar\u00f3w, a drugi pi\u0119\u0107dziesi\u0105t. \u00a0Gdy nie mieli z czego odda\u0107, darowa\u0142 obydwom. Kt\u00f3ry wi\u0119c z nich b\u0119dzie go bardziej mi\u0142owa\u0142?\u00bb \u00a0Szymon odpowiedzia\u0142: \u00abS\u0105dz\u0119, \u017ce ten, kt\u00f3remu wi\u0119cej darowa\u0142\u00bb. On mu rzek\u0142: \u00abS\u0142usznie os\u0105dzi\u0142e\u015b\u00bb.
\nPotem zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do kobiety i rzek\u0142 Szymonowi: \u00abWidzisz t\u0119 kobiet\u0119? Wszed\u0142em do twego domu, a nie poda\u0142e\u015b Mi wody do n\u00f3g; ona za\u015b \u0142zami obla\u0142a Mi stopy i swymi w\u0142osami je otar\u0142a. \u00a0Nie da\u0142e\u015b Mi poca\u0142unku; a ona, odk\u0105d wszed\u0142em, nie przestaje ca\u0142owa\u0107 n\u00f3g moich. 46\u00a0G\u0142owy nie nama\u015bci\u0142e\u015b Mi oliw\u0105; ona za\u015b olejkiem nama\u015bci\u0142a moje nogi. \u00a0Dlatego powiadam ci: Odpuszczone s\u0105 jej liczne grzechy, poniewa\u017c bardzo umi\u0142owa\u0142a. A ten, komu ma\u0142o si\u0119 odpuszcza, ma\u0142o mi\u0142uje\u00bb. \u00a0Do niej za\u015b rzek\u0142: \u00abTwoje grzechy s\u0105 odpuszczone\u00bb. \u00a0Na to wsp\u00f3\u0142biesiadnicy zacz\u0119li m\u00f3wi\u0107 sami do siebie: \u00abKt\u00f3\u017c On jest, \u017ce nawet grzechy odpuszcza?\u00bb \u00a0On za\u015b rzek\u0142 do kobiety: \u00abTwoja wiara ci\u0119 ocali\u0142a, id\u017a w pokoju!\u00bb\u201d\u00a0 (\u0141k 7, 36-50).<\/em><\/p>\n