Wynika z tego, \u017ce nie s\u0105 one zakazane w adwencie ze wzgl\u0119du na rzekomo radosny charakter tego okresu jako oczekiwania na przyj\u015bcie Chrystusa, przygotowania, ograniczonego w \u015bwiadomo\u009c\u015bci i wielu niedokszta\u0142conych religijnie, tylko do \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia. Pomin\u0105wszy fakt, \u017ce oczekiwanie czego\u015b czego si\u0119 jeszcze nie posiada nie daje pe\u0142nego zadowolenia, a wi\u0119c i prawdziwej rado\u015bci i wesela, trzeba wyra\u017anie powiedzie\u0107, \u017ce na pewno „radosny adwent” w sensie religijnym nie mo\u017ce by\u0107 okresem ob\u0142\u0119dnej, prymitywnej i p\u0142ytkiej rado\u015bci, kt\u00f3r\u0105 odznacza si\u0119 czas tzw. „karnawa\u0142u”<\/p>\n
Adwent nie mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 wst\u0119pem do karnawa\u0142u i musi r\u00f3\u017cni\u0107 si\u0119 tak\u017ce od innych okres\u00f3w roku ko\u015bcielnego. Taka jest powszechna opinia tak os\u00f3b duchownych, jak i wi\u0119kszo\u015bci \u017cyj\u0105cych duchem wiary i tradycji ko\u015bcielnych \u015bwieckich wiernych wbrew „unowocze\u015bnionym” liberalnie i systematycznie og\u0142upianym przez bezbo\u017cnictwo ludziom m\u0142odym, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce wszystko im wolno, tak\u017ce nie liczy\u0107 si\u0119 z \u017cadnymi autorytetami i \u015bwi\u0119tymi tradycjami.<\/p>\n
Ponadto nale\u017ca\u0142oby zapyta\u0107: je\u015bli adwent ma mie\u0107 charakter radosny, to dlaczego w adwencie:
\n– nadal u\u017cywa si\u0119 w tym okresie koloru fioletowego,
\n– we Mszy \u015bw. nie wyst\u0119puje radosny hymn: „Chwa\u0142a na wysoko\u015bci Bogu”, organy powinny by\u0107 u\u017cywane z umiarem,
\n– nie powinno si\u0119 zbytnio ozdabia\u0107 kwiatami o\u0142tarza,
\n– w niedziele nie mo\u017cna obchodzi\u0107 \u017cadnych uroczysto\u015bci, czy \u015bwi\u0105t ( nawet odpust\u00f3w parafialnych),
\n– czytania mszalne cho\u0107 tchn\u0105 optymizmem bo\u017cego przebaczenia i nape\u0142niaj\u0105 nadziej\u0105 osi\u0105gni\u0119cia rado\u015bci wiecznego zbawienia wzywaj\u0105 do zastanowienia i „wyprostowania” dr\u00f3g swojego \u017cycia ?.<\/p>\n
Powy\u017csze normy odnosz\u0105ce si\u0119 do adwentu wskazuj\u0105 wyra\u017anie, \u017ce adwent w swojej zewn\u0119trznej formie nie mo\u017ce uprzedza\u0107 rado\u015bci Bo\u017cego Narodzenia, i powinien zachowa\u0107 sw\u00f3j powa\u017cny, pobo\u017cny, cho\u0107 przepe\u0142niony religijn\u0105 rado\u015bci\u0105 charakter. Dlatego trzeba w\u0142a\u015bciwie odczytywa\u0107 ducha adwentu, a nie liter\u0119 prawa, kt\u00f3rym mo\u017cna \u0142atwo manipulowa\u0107.<\/p>\n
Zapraszam do lektury artyku\u0142u: „Zabawy w adwencie”<\/p>\n
[nextpage title=”\u00a0Zabawy w adwencie”]<\/p>\n
Og\u0142oszenie przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 nowego prawa ko\u015bcielnego i nowej wersji tzw „Przykaza\u0144 Ko\u015bcielnych” interpretowanych przez poszczeg\u00f3lne episkopaty wprowadzi\u0142y pewne zaniepokojenie i w\u0105tpliwo\u015bci wyra\u017caj\u0105ce si\u0119 w pytaniach wiernych o w\u0142a\u015bciwe rozumienie nowych rozporz\u0105dze\u0144.<\/p>\n
Jednym z najwa\u017cniejszych problem\u00f3w dla wiernych szczerze oddanych Ko\u015bcio\u0142owi sta\u0142o si\u0119 to, \u017ce w obecnej wersji Przykaza\u0144 Ko\u015bcielnych nie ma mowy o tzw. „Czasach Zakazanych”, a w katechizmie okre\u015bla si\u0119 adwent jako czas „Radosnego oczekiwania” na przyj\u015bcie Chrystusa. Ponadto Konferencja Episkopatu Polski w wydanym dokumencie (2003 nr 8 s.33) okre\u015bli\u0142a, \u017ce „Powstrzymanie si\u0119 od zabaw obowi\u0105zuje we wszystkie pi\u0105tki i w czasie Wielkiego Postu”. Czy\u017cby wi\u0119c odt\u0105d wolno by\u0142o katolikowi w adwencie urz\u0105dza\u0107 zabawy i w nich uczestniczy\u0107, a tak\u017ce ta\u0144czy\u0107? Raz po raz zwracaj\u0105 si\u0119 wierni, zw\u0142aszcza m\u0142odzi z pytaniami w tej sprawie, nie kryj\u0105c zdziwienia, a w przypadku ludzi starszych zgorszenia.<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 przez wiele wiek\u00f3w w powa\u017cnym i religijnym nastroju prze\u017cywa\u0142 okres adwentu ju\u017c od IV wieku w Galii i Hiszpanii, a od VI wieku w Rzymie. Rozumiano bowiem potrzeb\u0119 przygotowania si\u0119 na owocne prze\u017cywanie pocz\u0105tkowo Objawienia Pa\u0144skiego, nast\u0119pnie \u015bwi\u0119ta Bo\u017cego Narodzenia, z my\u015bl\u0105 utkwion\u0105 w prawd\u0119 wiary o powt\u00f3rnym przyj\u015bciu Chrystusa Pana na S\u0105d Ostateczny, kiedy spe\u0142ni si\u0119 wszystko, co B\u00f3g wobec nas zamierzy\u0142. Z prawd\u0105 o powt\u00f3rnym przyj\u015bciu Chrystusa \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107 nieuniknionej \u015bmierci, gdy ka\u017cdy cz\u0142owiek osobi\u015bcie staj\u0105c wobec Chrystusa ujrzy w jakim stopniu spe\u0142ni\u0142 w swoim \u017cyciu to, czego B\u00f3g od niego oczekiwa\u0142 – czy \u017cycie swe doczesne w\u0142asciwie wykorzysta\u0142, czy te\u017c je zmarnowa\u0142. Do tych zbawczych wydarze\u0144 odnosz\u0105cych si\u0119 do ka\u017cdego cz\u0142owieka Ko\u015bci\u00f3\u0142 przygotowywa\u0142 si\u0119 w adwencie r\u00f3wnie gorliwie, jak w okresie wielkiego postu na Zmartwychwstanie Pa\u0144skie.<\/p>\n
Okres adwentu pocz\u0105tkowo trwa\u0142 ok. 40 dni (podobnie jak wielki post) i rozpoczyna\u0142 si\u0119 ju\u017c w listopadzie ( po \u015bw. Marcinie), a nawet w niekt\u00f3rych rejonach od 26 wrze\u015bnia. W XI wieku trwa\u0142 5 tygodni, wreszcie od XII wieku przyj\u0105\u0142 si\u0119 powszechnie adwent cztero – tygodniowy jako okres pokutny i smutny, ale zarazem przepe\u0142niony \u015bwi\u0119tym entuzjazmem t\u0119sknoty za przyj\u015bciem Zbawiciela, dzi\u015b w tajemnicy Ko\u015bcio\u0142a, kiedy\u015b na zako\u0144czenie dziej\u00f3w \u015bwiata doczesnego i ludzko\u015bci.<\/p>\n
Warto odnowi\u0107 w naszych parafiach zapomnian\u0105 ju\u017c, a bardzo g\u0142\u0119bok\u0105 w tre\u015b\u0107 dogmatyczn\u0105 pie\u015b\u0144: „W czasie smutnym adwentowym”. Dziwi fakt, \u017ce pie\u015b\u0144 ta zosta\u0142a wykre\u015blona z wi\u0119kszo\u015bci \u015bpiewnik\u00f3w ko\u015bcielnych. Dlatego przekazuj\u0119 t\u0119 pie\u015b\u0144 w dziale: „Modlitwy”. Adwentowe oczekiwanie na przyj\u015bcie Chrystusa jest \u017ar\u00f3d\u0142em rado\u015bci, ale po\u0142\u0105czonej z pokut\u0105 i oczyszczeniem serca. Dlatego na pewno nie wypada chrze\u015bcijaninowi powa\u017cnie traktuj\u0105cemu swoja odpowiedzialno\u015b\u0107 przed Bogiem za swoje \u017cycie i wieczne zbawienie w tym okresie urz\u0105dza\u0107 zabawy, czy w nich uczestniczy\u0107. Dlatego adwent by\u0142 zaliczany do tzw. „czas\u00f3w zakazanych” podobnie jak okres wielkiego postu, czy pi\u0105tki ca\u0142ego roku. \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142 aposto\u0142 nie tylko do pierwszych chrze\u015bcijan, ale tak\u017ce do nas – ludzi XXI wieku kieruje upomnienie: >”Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzy\u015b\u0107” (1Kor 6, 12). W tych s\u0142owach \u015bw. Pawe\u0142 przestrzega przed wypaczaniem wolno\u009cci wskazuj\u0105c na fakt, \u017ce nie wszystko jest korzystne dla dobra duchowego chrze\u015bcijanina, a wi\u0119c chrze\u015bcijaninowi nie wszystko wypada czyni\u0107. Jeszcze dobitniej Aposto\u0142 powie Galatom: „Zostali\u009ccie powo\u0142ani do wolno\u015bci. Tylko nie bierzcie tej wolno\u015bci jako zach\u0119ty do folgowania cia\u0142u, wr\u0119cz przeciwnie, mi\u0142o\u015bci\u0105 o\u017cywieni s\u0142u\u017ccie sobie wzajemnie” ( Ga 5, 13) \u015aw. Pawe\u0142 wi\u0119c przestrzega przed nadu\u017cywaniem wolno\u015bci i zamienianie jej na rozwi\u0105z\u0142o\u015b\u0107, czyli pe\u0142n\u0105 swobod\u0119 nie liczenia si\u0119 z \u017cadnymi ograniczeniami, oboj\u0119tnie z jakich pobudek p\u0142yn\u0105cych, w imi\u0119 wolno\u015bci czynienia nawet tego co nie wypada.<\/p>\n
S\u0105 pewne zasady zachowa\u0144, kt\u00f3re dobrze wychowany cz\u0142owiek i chrze\u015bcijanin respektuje, licz\u0105c si\u0119 tak\u017ce z odbiorem spo\u0142ecznym poprawnie my\u015bl\u0105cych, dobrze wychowanych przez religijne rodziny ludzi – chrze\u015bcijan i katolik\u00f3w. I w tych kategoriach nale\u017cy ocenia\u0107 tak\u017ce zabawy w adwencie. Dlatego nie wypada chrze\u015bcijaninowi w adwencie urz\u0105dza\u0107 zabawy, czy bra\u0107 w nich udzia\u0142.<\/p>\n
Inn\u0105 spraw\u0105 jest zagadnienie grzechu za udzia\u0142 w zabawach w adwencie. W\u015br\u00f3d r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w grzechu jest tzw. „grzech zaniedbania”. Polega on, jak sama nazwa wskazuje na zaniedbaniu uczynienia tego, co powinni\u015bmy uczyni\u0107, co jest naszym obowi\u0105zkiem, co przyczynia si\u0119 do naszego lub innych dobra duchowego. Grzech zaniedbania, to grzech zawinionej lekkomy\u015blno\u015bci, kt\u00f3ra mo\u017ce nas lub naszych bli\u017anich kosztowa\u0107 utrat\u0105 jakiego\u015b dobra, zw\u0142aszcza dobra nadprzyrodzonego i zas\u0142ugi u Boga. Grzech zaniedbania os\u0142abia gorliwo\u015b\u0107 w s\u0142u\u017cbie bo\u017cej, prowadzi do oboj\u0119tno\u015bci dla spraw bo\u017cych, przyczynia si\u0119 do os\u0142abienia mi\u0142o\u015bci do Boga, a niekiedy powoduje zgorszenie innych. I w tym znaczeniu trzeba m\u00f3wi\u0107 o grzechu je\u015bli chodzi o zabawy w adwencie, kt\u00f3re odwracaj\u0105 uwag\u0119 cz\u0142owieka od spraw zbawienia i zas\u0142u\u017cenia sobie na zbawienie. Uczestnictwo w zabawach w adwencie jest wyra\u017anym znakiem, \u017ce si\u0119 tak naprawd\u0119 na Pana Boga nie czeka maj\u0105c inne zainteresowania, kt\u00f3re proponuje i kt\u00f3rymi wype\u0142nia wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat duchow\u0105 pustk\u0119 wielu, zw\u0142aszcza m\u0142odych pseudochrze\u015bcijan. Cz\u0142owiek naprawd\u0119 wierz\u0105cy i kochaj\u0105cy Pana Boga nie powinien w tym przypadku pyta\u0107 o grzech i jego kwalifikacj\u0119 moraln\u0105, ale zapyta\u0107 siebie: „na ile powa\u017cnie traktuj\u0119 Pana Boga i sprawy bo\u017ce w moim \u017cyciu?” .<\/p>\n
Dodatkowym motywem powa\u017cnego prze\u017cywania adwentu jest d\u0142ugowiekowa tradycja Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry czas adwentu kaza\u0142 powa\u017cnie prze\u017cywa\u0107, cho\u0107 w radosnym, ale nadprzyrodzonym nastroju. Wielowiekowa tradycja, zw\u0142aszcza uznawana i polecana przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 staje si\u0119 obowi\u0105zuj\u0105cym prawem, cho\u0107by nie pod sankcj\u0105 grzechu. Ko\u015bci\u00f3\u0142 polski szczeg\u00f3lnie piel\u0119gnowa\u0142 \u015bwi\u0119te tradycje i zwyczaje adwentowe. Czy\u017cby nasi praojcowie byli a\u017c tak prymitywni, ma\u0142o krytyczni i naiwni, \u017ce nie umieli cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem? I nie umieli w\u0142a\u015bciwie odczytywa\u0107 ducha adwentu? NIE! Nasi przodkowie byli lud\u017ami naprawd\u0119 wierz\u0105cymi i szczerym sercem przyjmowali prawdy bo\u017ce g\u0142oszone przez Ko\u015bci\u00f3\u0142. Byli lud\u017ami g\u0142\u0119bokiego zaufania Bogu i Ko\u015bcio\u0142owi oraz prawdziwej, ofiarnej i szczerej mi\u0142o\u015bci do Boga i bli\u017anich, lud\u017ami licz\u0105cymi si\u0119 z Bogiem, Ko\u015bcio\u0142em i dobrymi obyczajami.<\/p>\n
Pi\u0119kne s\u0105 nasze polskie tradycje adwentowe. Wp\u0142yn\u0119\u0142y na nie szczeg\u00f3lnie praktyki zakonu benedyktyn\u00f3w, cysters\u00f3w czy franciszkan\u00f3w. W nawi\u0105zaniu do dawnych praktyk Ko\u015bcio\u0142a rozpoczynania adwentu ju\u017c w listopadzie, okres ten i u nas zwano „czterdziestnic\u0105” lub jak w bia\u0142ostockim „Przedgrodziem” Adwent u nas zawsze mia\u0142 charakter pokutny, bez zabaw, wesel, gry na instrumentach – tak\u017ce gry na organach w ko\u015bciele. W adwencie ograniczano ozdabianie o\u0142tarzy kwiatami, u\u017cywano koloru fioletowego, a nawet czarnego szat liturgicznych, opuszczano we Mszy \u015bw. hymn „Chwa\u0142a na wysoko\u009cci Bogu” (\u0142ac. Gloria), a w oficjum brewiarzowym „Ciebie boga wys\u0142awiamy” (\u0142ac. Te Deum). Do tradycji wy\u0142\u0105cznie polskich nale\u017ca\u0142y „Roraty” (tak\u017ce w niedziele) wczesnym rankiem przed wschodem s\u0142o\u0144ca. W niekt\u00f3rych okolicach by\u0142 zwyczaj „otr\u0105bywania adwentu” rano i wieczorem przez ch\u0142opc\u00f3w wiejskich na tzw. „ligawkach. (Ligawa , zwana tak\u017ce tr\u0105bit\u0105, ligawk\u0105, lazun\u0105, by\u0142 to ludowy instrument muzyczny, drewniany, ok. 1.5 – 3 m. d\u0142ugo\u015bci spotykana na Podhalu, Mazowszu i Pomorzu ). Adwent ko\u0144czy\u0142 si\u0119 u nas „Wieczerz\u0105 wigilijn\u0105”, do kt\u00f3rej ca\u0142a rodzina przygotowywa\u0142a si\u0119 ca\u0142odziennym
\n\u015bcis\u0142ym postem, (dzi\u015b z\u0142agodzonym tylko do wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci od pokarm\u00f3w mi\u0119snych, co jest tylko zalecane, a nie nakazane rodzinom katolickim.<\/p>\n
Czy\u017cby te ko\u015bcielne i polskie tradycje nie zobowi\u0105zywa\u0142y do ich przestrzegania przez dzisiejszych polak\u00f3w – katolik\u00f3w? Szanujmy pi\u0119kne katolickie tradycje b\u0119d\u0105c przez to przyk\u0142adem dla innych chrze\u015bcijan, czy katolik\u00f3w nazywaj\u0105cych siebie „nowoczesnymi” jak nale\u017cy po bo\u017cemu prze\u017cywa\u0107 czas adwentu.<\/p>\n
Adwent jest „bram\u0105” nowego roku liturgicznego, w kt\u00f3rym prze\u017cywa\u0107 mamy autentyczne, cho\u0107 tajemnicze, bo w S\u0142owie Bo\u017cym i sakramentach spotkanie z Panem. Od w\u0142a\u015bciwie prze\u017cytego adwentu zale\u017cy w\u0142a\u015bciwe, powa\u017cne i obfite w \u0142aski bo\u017ce prze\u017cywanie nie tylko narodzenia Pana Jezusa, ale te\u017c wszystkich zbawczych tajemnic Jego \u017cycia, m\u0119ki, \u015bmierci, zmartwychwstania, wniebowst\u0105pienia oraz zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. Ci\u0105gle na nowo odkrywa\u0107 b\u0119dziemy Jego obecno\u015b\u0107 w Ko\u015bciele i w nas samych i coraz autentyczniej realizowa\u0107 b\u0119dziemy swoje zbawienie. Pami\u0119tajmy na s\u0142owa przestrogi \u015bw. Augustyna: „B\u00f3g stworzy\u0142 ci\u0119 bez ciebie, ale nie zbawi ci\u0119 bez ciebie!”<\/p>\n
Adwent jest te\u017c „kluczem” otwieraj\u0105cym przed chrze\u015bcijaninem dost\u0119p do wspania\u0142ych perspektyw u\u015bwi\u0119cenia, od kt\u00f3rego zale\u017cy nasze zbawienie, ale najpierw my sami musimy si\u0119 „otworzy\u0107” na dzia\u0142anie \u0142aski bo\u017cej i z ni\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107. Dajemy temu wyraz ju\u017c w adwencie, prze\u017cywaj\u0105c ten okres powa\u017cnie, pobo\u017cnie i odpowiedzialnie jako chrze\u015bcijanie, katolicy i Polacy.<\/p>\n
[nextpage title=”\u00a0Bibliografia tematu:”] Pismo \u015awi\u0119te Starego i Nowego Testamentu, Pallotinum 1980. Wynika z tego, \u017ce nie s\u0105 one zakazane w adwencie ze wzgl\u0119du na rzekomo radosny charakter tego okresu jako oczekiwania na przyj\u015bcie Chrystusa, przygotowania, ograniczonego w \u015bwiadomo\u009c\u015bci i wielu niedokszta\u0142conych religijnie, tylko do \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia. Pomin\u0105wszy fakt, \u017ce oczekiwanie czego\u015b czego si\u0119 jeszcze nie posiada nie daje pe\u0142nego zadowolenia, a wi\u0119c i prawdziwej rado\u015bci […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_kadence_starter_templates_imported_post":false,"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-88","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-adwent"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t
\n<\/strong><\/p>\n
\nDavid H. Stern, Komentarz \u017bydowski do Nowego Testamentu. Wyd. „Vacatio”, Warszawa, 2004.
\nEncyklopedia Katolicka, KUL 1985, t. I.
\nB\u00f3g, Cz\u0142owiek, \u015awiat – Ilustrowana Encyklopedia dla M\u0142odzie\u017cy, Ksi\u0119garnia \u015aw. Wojciecha, Katowice,1991.
\nMichael Kuncler, Liturgia Ko\u015bcio\u0142a, Pallotinum 1999.
\nJan Wierusz Kowalski, Liturgika, wyd. PAX,Warszawa1956.
\nW Ko\u015bciele i w Cerkwi, Wyd. Ks. Jezuit\u00f3w, Krak\u00f3w 1926.
\nKalendarz Liturgiczny Archidiecezji Przemyskiej 2004,2005,2006.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"